تبلیغات
وبلاگ جامع اهل بیت - چرا نمی‌شود از خدا سؤال (مؤاخذه) کرد؟
وبلاگ جامع اهل بیت

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
حرم فلش - کد دعای فرج برای وبلاگ





چرا نمی‌شود از خدا سؤال (مؤاخذه) کرد؟

بعضی توهّم کرده‌اند که عظمت خدا مانع سؤال (مؤاخذه) از او می‌شود. در پیشگاه خدا همه چیز خاضع است و کسی جرأت ندارد در مقابل خدا حرف بزند که چرا چنین کردی.

امّا ظاهر آیه‌ی شریفه این نیست و این اعتبار هم صحیح نیست؛ چون ممکن است اوّلاً کسانی باشند که عظمت خدا را درک نکنند، مثل خیلی از ما. این‌طور نیست که عظمت خدا آن‌چنان ما را مرعوب کند که ما جرأت حرف زدن پیدا نکنیم. به علاوه، مضمون آیه این است که خدا آن‌چنان نیست که از کارش سؤال شود؛ یعنی کار خدا طوری است که مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد، نه این‌که خدا نمی‌گذارد از او سؤال کنند.

بعضی دیگر گفته‌اند: منظور این است که چون خدا همه‌ی کارهایش بر اساس حکمت است، جای سؤال نیست؛ ولی ظاهر آیه‌ی شریفه این است که کسی حق سؤال از خدا را ندارد، نه این‌که چون همه می‌دانند که خدا کارش حکیمانه است یا عظمت او طوری است که کسی نمی‌تواند سؤال کند، جای سؤال نیست...

"لا یُسْأَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَهُمْ یُسْأَلُونَ؛ کسی حق مؤاخذه از خدا را ندارد؛ بلکه خداست که حق مؤاخذه‌ی دیگران را دارد." و این روشن است كه تمام موجودات هر چه دارند، از اوست؛ پس از سوی خود حقّی بر خدا ندارند. این‌که گاهی توهّم می‌شود که یک حقوق عامّ و مطلقی هست كه شامل خدا هم می‌شود و همان‌طور که انسان‌ها بر همدیگر حق دارند، حقّی هم بر خدا دارند، قیاس نابجایی است و تشبیه و قیاس خدا به انسان اشتباه است. حقوق انسان‌ها نسبت به هم در اثر روابط اجتماعی پدید می‌آید، طرفین نسبت به هم نیازهایی دارند و کمک‌هایی به هم می‌کنند و در مقابلْ بر یكدیگر حق پیدا می‌کنند؛ امّا چنین رابطه‌ای بین خلق و خالق وجود ندارد. کسی به خدا خدمتی نمی‌کند و خدا نیازی به خدمت ندارد و محال است کسی نفعی به او برساند تا حقی بر او پیدا کند؛ پس چون کسی به او کمک نمی‌کند، حقی هم بر او ندارد.

همه‌ی هستی از اوست، او مالک همه‌ی شئون ما است، مالک همه‌ی ماسوای خویش است و کسی از خود چیزی ندارد تا نسبت به آن حقّی داشته باشد و حتّی اگر دقت کنیم، تصرف ما در بدن خودمان، در اعضا و جوارح خودمان، و در نعمت‌هایی که خدا در اختیار ما قرار داده؛ همه و همه منوط به اذن اوست، اگر او اذن نداد، ما حق تصرّف در چیزهایی که در وجود ما است نداریم، چه رسد به چیزهایی که خارج از وجود ما است.

منبع:  موسسه امام خمینی

درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ : احسان علیمحمدی

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان